محافظت از طوقه نهال جوان در سرمای شدید راهنمای پاییزی

نهال جوانی که تازه در باغ کاشته شده، هنوز ریشه و تنه کاملاً مستقر و مقاومی ندارد و به همین دلیل سرمای شدید می‌تواند به‌خصوص به بخش پایین تنه، طوقه و ریشه‌های کم‌عمق آسیب بزند. اما محافظت از نهال به معنی پوشاندن تنه با هر وسیله‌ای نیست. اگر مالچ را به تنه بچسبانید، خاک بیش از حد خیس بماند یا محافظ را خیلی سفت ببندید، ممکن است خودتان یک مشکل جدید ایجاد کنید.

یکی از آسیب‌های مهم زمستانی برای نهال‌های جوان، آفتاب‌سوختگی زمستانی یا Sunscald است. در روزهای سرد و آفتابی، پوست بخش جنوبی و جنوب‌غربی تنه گرم می‌شود و بعد از غروب، با افت سریع دما دوباره یخ می‌زند. این چرخه می‌تواند باعث ترک خوردن و مرگ بافت زیر پوست شود. نهال‌های جوان و پوست‌نازک آسیب‌پذیرتر هستند.

از طرف دیگر، اگر خاک قبل از یخ‌زدگی کاملاً خشک باشد، نهال ممکن است وارد زمستان با تنش خشکی شود. در مقابل، خاک دائماً اشباع نیز می‌تواند به ریشه آسیب بزند. بنابراین محافظت واقعی از نهال باید همزمان چند موضوع را پوشش دهد.

در این مطلب از نهال‌یار بررسی می‌کنیم پیش از سرمای شدید پاییزی یا زمستانی دقیقاً چه چیزهایی را در طوقه، تنه، خاک و ریشه نهال کنترل کنید و چگونه بدون زیاده‌روی، نهال جوان را برای عبور از سرما آماده کنید.

اول یک تفاوت مهم: طوقه با پایین تنه یکی نیست

طوقه ناحیه‌ای است که تنه و ریشه به هم می‌رسند و مرز آن همیشه مثل یک خط کاملاً مشخص دیده نمی‌شود. در نهال پیوندی نیز محل پیوند ناحیه دیگری است که باید به‌وضوح شناخته شود.

در هنگام آماده‌سازی زمستان، هدف این نیست که همه این قسمت‌ها را زیر خاک یا مالچ پنهان کنیم. اتفاقاً اطراف طوقه و محل پیوند باید با دقت مدیریت شوند تا آب و رطوبت بیش از حد در تماس دائمی با بافت تنه باقی نماند.

بسیاری از مشکلات زمستانی زمانی شدیدتر می‌شوند که محافظت اشتباه با دفن تنه یا تجمع مالچ خیس همراه شود.

سرمای شدید دقیقاً چگونه به نهال جوان آسیب می‌زند؟

آسیب سرما می‌تواند از چند مسیر اتفاق بیفتد:

• آسیب مستقیم به بافت زنده تنه در سرمای شدید
• ترک خوردن پوست در اثر چرخه گرم و سرد شدن
• خشکی ریشه و کمبود آب پیش از یخ‌زدگی یا در دوره‌های خشک زمستان
• یخ‌زدگی و جابه‌جایی خاک در نهال تازه‌کاشته‌شده
• جویدن پوست تنه توسط جوندگان در ماه‌های سرد
• آسیب ریشه‌های سطحی در خاکی که سریع سرد و گرم می‌شود

به همین دلیل، محافظت از طوقه نباید به یک اقدام منفرد محدود شود.

چرا نهال تازه‌کاشته‌شده بیشتر در معرض خطر است؟

نهال تازه‌کاشته‌شده هنوز حجم ریشه کافی برای بهره‌برداری از حجم بزرگی از خاک ندارد. همچنین تنه آن معمولاً پوست نازک‌تری دارد و درخت هنوز به‌خوبی با شرایط محل سازگار نشده است.

University of Minnesota برای درختان جوان، حفاظت از تنه در زمستان و توجه به رطوبت ریشه را مهم می‌داند و University of Utah نیز درختان جوان و تازه‌کاشته‌شده را از گروه‌های حساس‌تر به آسیب زمستانی و آفتاب‌سوختگی معرفی می‌کند.

اولین کار پیش از سرما: رطوبت خاک را بررسی کنید

درخت پیش از ورود به دوره سرمای شدید نباید در حالی که ریشه‌ها در خاک خشک قرار گرفته‌اند، وارد زمستان شود. تنش خشکی پاییزی می‌تواند حساسیت نهال به آسیب زمستانی را بیشتر کند.

اما این موضوع به معنی آبیاری سنگین و اشباع کردن خاک نیست. اگر زمین از قبل مرطوب یا سنگین است و آب در آن باقی می‌ماند، آبیاری بیشتر می‌تواند شرایط نامناسب‌تری برای ریشه ایجاد کند.

University of Utah توصیه می‌کند پیش از یخ‌زدن خاک، درختان از نظر رطوبت کافی در خاک بررسی و در دوره‌های خشک به‌طور عمیق آبیاری شوند؛ همزمان نباید خاک را آب‌ماندگار کرد.

چرا مالچ برای نهال جوان مفید است؟

یک لایه مناسب مالچ آلی می‌تواند نوسان دمای خاک را کاهش دهد، رطوبت را حفظ کند و از ریشه‌های کم‌عمق در برابر تغییرات شدید دما محافظت کند.

University of Minnesota برای درختان جوان استفاده از چند اینچ مالچ آلی را توصیه می‌کند و University of Utah نیز مالچ را در محدوده ریشه برای حفظ رطوبت و تعدیل دمای خاک مفید می‌داند.

اما مهم‌ترین نکته در مالچ، خود ضخامت نیست؛ محل قرار گرفتن آن است.

مالچ را به تنه نچسبانید

مالچ نباید مثل تپه‌ای دور تنه جمع شود. تماس مداوم مالچ مرطوب با پوست می‌تواند خطر پوسیدگی و آسیب جوندگان را بیشتر کند.

University of Minnesota توصیه می‌کند مالچ چند اینچ از تنه فاصله داشته باشد و Penn State نیز درباره تجمع مالچ دور تنه به‌دلیل افزایش رطوبت و پناهگاه جوندگان هشدار می‌دهد.

مطالب مفید و مرتبط:

• مالچ تا پای تنه درخت؟ 5 اشتباه خطرناک
• راهنمای بررسی ساعت سرمای منطقه باغ
• راهکارهای سرمای زودرس پاییزی برای نهال جوان

محل پیوند را زیر خاک پنهان نکنید

یکی از اشتباهات رایج در آماده‌سازی پاییزی این است که خاک یا مالچ برای «محافظت بیشتر» تا نزدیکی بالای تنه جمع شود.

در نهال پیوندی، محل اتصال پایه و پیوندک باید به‌طور واضح بالاتر از سطح خاک باقی بماند. دفن کردن محل پیوند می‌تواند مشکلاتی در رشد و سلامت نهال ایجاد کند و بسته به نوع پایه و رقم حتی ویژگی‌های مورد انتظار از پایه را تغییر دهد.

بنابراین اگر قرار است ارتفاع مالچ را بیشتر کنید، افزایش پوشش باید روی ناحیه ریشه انجام شود، نه با بالا آوردن مالچ روی تنه.

محافظ تنه برای کدام نهال‌ها مهم‌تر است؟

نهال‌های جوان و پوست‌نازک بیشتر در معرض Sunscald و ترک زمستانی هستند. درختانی که به‌تازگی کاشته شده‌اند نیز بیشتر در معرض این آسیب قرار دارند.

University of Utah توصیه می‌کند برای جلوگیری از آسیب آفتاب زمستانی از محافظ‌های روشن یا سفید استفاده شود. این پوشش نور را بازتاب می‌دهد و مانع گرم شدن شدید سطح تنه در روزهای آفتابی می‌شود.

University of Minnesota نیز برای درختان جوان استفاده از محافظ تنه در پاییز و زمستان را برای کاهش آسیب زمستانی توصیه می‌کند.

محافظ باید چگونه روی تنه قرار گیرد؟

محافظ تنه باید اندازه مناسبی داشته باشد و فشار زیادی به تنه وارد نکند. هدف محافظت است، نه فشردن تنه.

در برخی توصیه‌های دانشگاهی، پوشش از پایین تنه تا نزدیکی اولین شاخه اصلی امتداد داده می‌شود. مهم است که اتصال‌ها مرتب بررسی شوند، زیرا تنه در طول زمان ضخیم‌تر می‌شود.

اگر محافظ در اثر رشد تنه شروع به فشار آوردن کند، خودش می‌تواند باعث زخم یا محدودیت رشد شود.

محافظ تیره‌رنگ همیشه انتخاب مناسبی نیست

در مناطق سرد و آفتابی، رنگ محافظ اهمیت پیدا می‌کند. سطوح تیره نور بیشتری جذب می‌کنند و می‌توانند دمای سطح تنه را بالاتر ببرند.

University of Minnesota در یک گزارش جدید درباره محافظ‌های تنه به این موضوع اشاره کرده است که جذب بیشتر تابش توسط سطوح تیره می‌تواند دمای تنه یا قسمت اتصال پایه را افزایش دهد؛ در مقابل، محافظ‌های روشن‌تر بازتاب بیشتری دارند.

بنابراین برای محافظت زمستانی نهال، انتخاب پوشش روشن و مناسب می‌تواند منطقی‌تر باشد؛ به‌خصوص برای تنه‌های جوان و در معرض آفتاب زمستانی.

محافظت در برابر جوندگان را از طوقه جدا نکنید

در زمستان، وقتی منابع غذایی کاهش پیدا می‌کنند، موش‌ها، خرگوش‌ها و برخی جوندگان می‌توانند پوست پایین تنه نهال‌های جوان را بجوند.

آسیب دورتادوری پوست در نزدیکی سطح زمین می‌تواند حرکت آب و مواد غذایی در تنه را مختل کند و اگر شدید باشد، درخت را از بین ببرد.

Penn State Extension و University of Minnesota هر دو استفاده از محافظ تنه یا توری مناسب را برای کاهش آسیب جوندگان توصیه می‌کنند.

یک اشتباه مهم: مالچ زیاد + علف هرز بلند + تنه بدون محافظ

این ترکیب می‌تواند اطراف نهال را برای جوندگان جذاب‌تر کند. University of Minnesota توصیه می‌کند مالچ از تنه فاصله داشته باشد و مدیریت پوشش گیاهی نیز برای کاهش پناهگاه جوندگان انجام شود.

فشار سرمای شدید فقط روی تنه نیست؛ ریشه‌های سطحی هم مهم‌اند

اگر بخش بزرگی از ریشه‌ها در لایه‌های سطحی خاک قرار گرفته باشند، نوسان دمای خاک می‌تواند بر آنها اثر بیشتری داشته باشد.

مالچ مناسب در محدوده ریشه می‌تواند تغییرات شدید دما را کاهش دهد. University of Utah نیز استفاده از مالچ برای تعدیل دمای خاک و حفظ رطوبت در ریشه را توصیه می‌کند.

اما در خاک‌های بسیار مرطوب، ضخیم کردن بی‌رویه مالچ راه‌حل نیست؛ ابتدا باید مشخص شود که مشکل اصلی خشکی است یا زهکشی ضعیف.

یخبندان و بالا آمدن خاک چگونه به نهال آسیب می‌زنند؟

در چرخه‌های یخ‌زدن و ذوب شدن، حجم خاک می‌تواند تغییر کند و نهال‌های تازه‌کاشته‌شده یا دارای ریشه ضعیف ممکن است کمی جابه‌جا شوند. این پدیده به‌ویژه زمانی اهمیت دارد که تماس ریشه با خاک هنوز کامل و پایدار نشده باشد.

University of Utah به خطر frost heaving در نهال‌های تازه‌کاشته‌شده اشاره می‌کند و مالچ را برای تعدیل دمای خاک و کاهش این نوسان توصیه می‌کند.

به همین دلیل پس از دوره‌های یخبندان و ذوب، بهتر است وضعیت استقرار نهال را دوباره بررسی کنید.

آیا بستن طناب یا پارچه دور نهال مفید است؟

هر پوششی مفید نیست. موادی که رطوبت را در تماس دائمی با پوست نگه می‌دارند یا بسیار سفت بسته می‌شوند، می‌توانند مشکل‌ساز شوند.

برای محافظ زمستانی بهتر است از محافظ‌های مخصوص تنه با رنگ روشن و ساختار مناسب استفاده شود. اگر از هر نوع بست یا نگهدارنده استفاده می‌کنید، باید مرتب کنترل شود تا وارد پوست نشود یا باعث حلقه‌کردن تنه نشود.

آیا رنگ‌آمیزی تنه می‌تواند جای محافظ تنه را بگیرد؟

در برخی توصیه‌های دانشگاهی، استفاده از رنگ سفید لاتکس پایه‌آب روی بخش پایین تنه به‌عنوان یکی از روش‌های بازتاب نور و کاهش آفتاب‌سوختگی زمستانی مطرح شده است.

با این حال، نوع رنگ و روش مصرف اهمیت دارد و هر رنگ ساختمانی یا هر ترکیب آماده‌ای را نباید بدون توجه به توصیه فنی روی تنه استفاده کرد. اگر محافظ فیزیکی مناسبی در دسترس است، استفاده از آن برای نهال جوان معمولاً روش ساده‌تری برای مدیریت آسیب زمستانی است.

پیش از سرمای شدید، هرس سنگین انجام ندهید

درختی که هنوز در حال آماده شدن برای خواب زمستانی است، نباید با هرس دیرهنگام و شدید مجبور به تولید رشد تازه شود.

University of Utah برای کاهش آسیب سرما توصیه می‌کند از هرس دیرهنگام و تحریک رشد نرم و جدید در اواخر فصل پرهیز شود. رشد جدید معمولاً پیش از تحمل سرمای شدید، فرصت کافی برای سازگار شدن و سفت شدن ندارد.

بنابراین اگر نهال جوان سالم است، پیش از سرمای شدید نباید با هرس سنگین صرفاً برای کوچک کردن تاج آن اقدام کنید.

کود نیتروژنه زیاد در اواخر فصل چه مشکلی ایجاد می‌کند؟

مصرف بیش از حد نیتروژن در اواخر فصل می‌تواند رشد تازه‌ای ایجاد کند که هنوز فرصت کافی برای سازگار شدن با سرما پیدا نکرده است.

منابع University of Utah برای مدیریت آسیب سرما، پرهیز از کوددهی دیرهنگام و تغذیه بیش از حد نیتروژنه را توصیه می‌کنند.

این بدان معنی نیست که هر برنامه پاییزی کوددهی ممنوع است؛ بلکه برنامه تغذیه باید براساس گونه، زمان، نیاز واقعی و نتیجه آزمایش خاک تنظیم شود.

اگر نهال تشنه است، قبل از سرما چه کنیم؟

اگر خاک واقعاً خشک است و هنوز زمین یخ نزده، آبیاری عمیق می‌تواند به تأمین رطوبت موردنیاز ریشه کمک کند. اما این آبیاری باید با شرایط خاک هماهنگ باشد.

هدف، آبرسانی کافی به ناحیه ریشه است، نه خیس نگه داشتن دائمی خاک.

در خاک سنگین و کم‌زهکش، به‌جای آبیاری بیشتر باید ابتدا وضعیت زهکشی بررسی شود.

چطور طوقه نهال را در برابر سرمای شدید آماده کنیم؟

پیش از سرمای شدید، وضعیت رطوبت خاک، مالچ، پایین تنه، محل پیوند و خطر جوندگان را به‌ترتیب بررسی کنید.

• رطوبت خاک را بررسی کنید: اگر خاک خشک است و هنوز یخ نزده، رطوبت ناحیه ریشه را با آبیاری عمیق و متناسب تأمین کنید و از آب‌ماندگی جلوگیری کنید.
• مالچ را روی ناحیه ریشه پخش کنید: یک لایه مناسب مالچ آلی روی محدوده ریشه قرار دهید تا نوسان دمای خاک و از دست رفتن رطوبت کاهش پیدا کند، اما مالچ را به تنه نچسبانید.
• طوقه و محل پیوند را قابل مشاهده نگه دارید: اطمینان پیدا کنید خاک و مالچ روی طوقه و محل پیوند جمع نشده‌اند و تنه در محیط دائماً مرطوب قرار ندارد.
• پایین تنه را از آفتاب زمستانی محافظت کنید: برای نهال‌های جوان و پوست‌نازک در معرض آفتاب، از محافظ تنه روشن یا سفید مناسب استفاده کنید و آن را بدون فشار روی تنه قرار دهید.
• محافظ را برای رشد تنه کنترل کنید: بست‌ها و اتصالات را بررسی کنید تا محافظ به تنه فشار نیاورد و در اثر رشد نهال باعث زخم یا خفگی بافت نشود.
• خطر جوندگان را کاهش دهید: در صورت وجود جوندگان، از محافظ فیزیکی مناسب برای تنه استفاده کنید و علف و مالچ متراکم را از نزدیکی مستقیم تنه دور نگه دارید.
• از رشد تازه پیش از سرمای شدید جلوگیری کنید: از هرس دیرهنگام و مصرف بی‌دلیل نیتروژن در اواخر فصل که می‌تواند رشد تازه و حساس به سرما ایجاد کند، پرهیز کنید.
• بعد از موج سرما، نهال را دوباره بررسی کنید: پس از گذشت سرما، وضعیت تنه، طوقه، محل پیوند، استقرار نهال و رطوبت خاک را بررسی کنید و تا مشخص شدن حدود واقعی آسیب، از هرس عجولانه بافت‌های مشکوک خودداری کنید.

موارد موردنیاز

• محافظ تنه روشن یا سفید مناسب نهال جوان
• بست مناسب برای نصب محافظ بدون فشار به تنه
• مالچ آلی مانند تراشه چوب یا مواد آلی مناسب
• منبع آب برای آبیاری عمیق در صورت خشک بودن خاک
• محافظ توری یا گارد مناسب در صورت وجود جوندگان
• اطلاعات زمان و شدت سرمای پیش‌بینی‌شده

بعد از نصب محافظ، کار تمام نشده است

یکی از اشتباهات رایج این است که محافظ تنه در پاییز نصب شود و تا ماه‌ها فراموش شود.

محافظ باید در طول زمستان و به‌ویژه بعد از بارش برف یا دوره‌های یخ و ذوب بررسی شود. اگر بست شل شده، محافظ جابه‌جا شده یا رطوبت غیرعادی در اطراف تنه جمع شده است، باید اصلاح شود.

University of Minnesota در دستورالعمل‌های جدید خود نیز تأکید می‌کند که گاردهای تنه باید به‌طور دوره‌ای بررسی شوند، زیرا بسته به نوع گارد، تهویه و شرایط رشد، ماندن طولانی‌مدت آنها می‌تواند باعث رطوبت زیاد، ساییدگی یا فشار به تنه شود.

محافظ را چه زمانی در بهار برداریم؟

پوشش زمستانی قرار نیست برای همیشه روی تنه بماند. زمانی که خطر سرمای مداوم و شدید برطرف شد، محافظ باید براساس شرایط منطقه و نوع پوشش بررسی و در زمان مناسب برداشته شود.

University of Utah و University of Minnesota هر دو بر برداشتن محافظ در بهار و بررسی دوره‌ای آن تأکید دارند. باقی ماندن طولانی‌مدت بعضی محافظ‌ها می‌تواند محیط مرطوب ایجاد کند و به آفات یا بیماری‌ها کمک کند.

به‌خصوص در مناطق گرم‌شونده، محافظی که دیگر کاربرد زمستانی ندارد ممکن است خودش به منبع گرما یا رطوبت اضافی تبدیل شود.

آیا همه نهال‌ها هر سال نیاز به محافظ تنه دارند؟

نه. نیاز به محافظت به سن درخت، ضخامت پوست، رقم، اقلیم، میزان آفتاب زمستانی، باد و خطر جوندگان بستگی دارد.

USU Extension اشاره می‌کند که با ضخیم‌تر شدن پوست، نیاز به حفاظت از تنه معمولاً کاهش پیدا می‌کند. بنابراین نهال جوان و پوست‌نازک را با درخت بالغ یکسان مدیریت نکنید.

سرما را با خشکی زمستانی اشتباه نگیرید

ممکن است باغدار بعد از زمستان با نوک خشک شاخه یا تغییر رنگ بخشی از تاج مواجه شود و همه آن را «سوختگی سرما» بداند.

اما آسیب می‌تواند به دلیل تنش خشکی، آفتاب‌سوختگی، جوندگان، بیماری یا آسیب مکانیکی نیز ایجاد شده باشد. برای تشخیص، محل و الگوی آسیب بسیار مهم است.

اگر قسمت آسیب‌دیده فقط در سمت جنوبی یا جنوب‌غربی تنه قرار دارد و ترک طولی ایجاد شده، Sunscald یکی از احتمالات است. اگر آسیب نزدیک سطح زمین و همراه با جویده شدن پوست باشد، باید جوندگان را بررسی کرد.

در صورت آسیب سرما، فوراً هرس نکنید

بافت آسیب‌دیده از سرما ممکن است بلافاصله مرز واضحی نشان ندهد. در بعضی درختان، علائم کامل آسیب تا زمان شروع رشد بعدی بهتر مشخص می‌شوند.

University of Utah توصیه می‌کند در صورت مشکوک بودن به آسیب سرما، برای حذف بافت مرده عجله نشود تا دامنه واقعی آسیب مشخص شود.

این موضوع به‌خصوص برای نهال جوان مهم است، زیرا حذف زودهنگام ممکن است بخشی از بافتی را که هنوز زنده است از بین ببرد.

رطوبت خاک، مالچ و محافظ تنه را با هم ببینید

سه اقدام جدا از هم نیستند.

اگر خاک خشک است، تأمین رطوبت اهمیت دارد. اگر خاک خیلی مرطوب است، مشکل زهکشی باید بررسی شود. اگر تنه در معرض آفتاب شدید زمستانی است، محافظ روشن مفید است. اگر جوندگان فعال‌اند، گارد مناسب لازم است.

یعنی برنامه آماده‌سازی باغ برای سرما باید براساس ریسک واقعی طراحی شود، نه یک نسخه یکسان برای تمام نهال‌ها.

برای نهال تازه‌کاشته‌شده، عمق کاشت را دوباره کنترل کنید

پیش از زمستان بررسی کنید که نشست خاک یا افزودن خاک و مالچ باعث نشده باشد طوقه یا محل پیوند بیش از حد پایین رفته باشد.

تغییرات سطح خاک اطراف نهال ممکن است بعد از آبیاری و بارندگی رخ دهد. اگر پایه تنه بیش از اندازه در خاک یا مواد مرطوب فرو رفته است، باید وضعیت اصلاح شود.

آیا هرس پاییزی برای محافظت از تنه مفید است؟

هرس پاییزی را نباید صرفاً برای کاهش خطر سرما انجام داد. هرس دیرهنگام می‌تواند رشد تازه را تحریک کند و بسته شدن کامل فصل رشد را به تأخیر بیندازد.

اگر شاخه‌ای کاملاً خشک، شکسته یا خطرناک است، مدیریت آن با توجه به گونه و زمان مناسب قابل بررسی است؛ اما هرس سنگین برای نهال جوان قبل از سرمای شدید رویکرد مناسبی نیست.

آماده‌سازی پاییزی را با وضعیت نهال سالم شروع کنید

قبل از نصب محافظ، ابتدا بررسی کنید نهال سالم است و نشانه‌ای از بیماری ریشه، شانکر یا آسیب شدید ندارد. نهالی که از قبل ضعیف یا خشک است، ممکن است به مراقبت متفاوتی نیاز داشته باشد.

همچنین اگر در پاییز علائم آفت یا بیماری مشاهده می‌کنید، آنها را با آسیب سرمایی اشتباه نگیرید و پیش از انتخاب روش درمان، علت را دقیق‌تر بررسی کنید.

جمع‌بندی؛ محافظت از طوقه یعنی مدیریت کل محیط ریشه و پایین تنه

برای محافظت از طوقه نهال جوان پیش از سرمای شدید، فقط روی پیچیدن یک پوشش دور تنه تمرکز نکنید. ابتدا رطوبت خاک را بررسی کنید، سپس مطمئن شوید مالچ در محدوده ریشه قرار گرفته اما به تنه نچسبیده است و طوقه و محل پیوند در خاک دفن نشده‌اند.

نهال‌های جوان و پوست‌نازک در برابر آفتاب‌سوختگی زمستانی و ترک تنه حساس‌ترند؛ در چنین شرایطی استفاده از محافظ تنه روشن یا سفید می‌تواند به کاهش گرم و سرد شدن شدید پوست کمک کند. محافظ باید بدون فشار روی تنه نصب شود و در طول زمستان از نظر ساییدگی، رطوبت و تنگ شدن کنترل شود.

خطر جوندگان را نیز فراموش نکنید. علف و مالچ متراکم نزدیک تنه می‌تواند پناهگاه مناسبی برای آنها ایجاد کند و جویده شدن پوست در سطح زمین ممکن است آسیب شدیدی به نهال وارد کند.

از طرف دیگر، پیش از سرمای شدید از هرس دیرهنگام و کوددهی بی‌دلیل نیتروژنه که می‌تواند رشد تازه ایجاد کند، پرهیز کنید. اگر خاک خشک است، پیش از یخ‌زدگی و با توجه به زهکشی، رطوبت مناسب را تأمین کنید.

در نهال‌یار، آماده‌سازی باغ بخشی از همان مسیر کامل خرید نهال، کاشت، احداث باغ و نگهداری درخت است. برای عبور نهال جوان از یک زمستان سخت، هدف این نیست که تنه و ریشه را با مواد بیشتر بپوشانیم؛ هدف این است که محیط ریشه، طوقه و پایین تنه را در شرایطی قرار دهیم که نه با خشکی شدید و یخ‌زدگی آسیب ببیند و نه با رطوبت، فشار پوشش یا جوندگان دچار مشکل شود. این نگاه در ادامه برای هرس، کود و تغذیه و مدیریت آفات و بیماری‌ها نیز به تصمیم‌های دقیق‌تر در باغ کمک می‌کند.