هرس نهال گردوی جوان، ساخت اسکلت اصولی درخت گردو

اگر نهال گردوی جوان شما در سال‌های اول چندین شاخه بلند و پرقدرت تولید کرده، وسوسه نشوید همه آنها را نگه دارید یا برای مرتب کردن درخت، حجم زیادی از شاخه‌ها را یک‌باره حذف کنید. هدف هرس نهال گردوی جوان فقط زیباتر شدن شکل درخت نیست؛ هدف اصلی، ساختن یک اسکلت قوی است که در سال‌های بعد بتواند وزن شاخه‌ها، برگ‌ها و محصول را تحمل کند و در عین حال مدیریت، برداشت و عبور ماشین‌آلات را دشوار نکند.

در گردو، زاویه اتصال شاخه به تنه اهمیت زیادی دارد. شاخه‌ای که با زاویه بسیار بسته به تنه متصل شده باشد، از نظر ساختاری ضعیف‌تر است و در سال‌های بعد می‌تواند محل شکست یا پارگی باشد. به همین دلیل، تصمیم‌هایی که در یکی دو سال اول درباره شاخه‌های اسکلت اصلی می‌گیرید، روی ساختار سال‌های بعد اثر زیادی دارند.

در توصیه‌های Oregon State University، سیستم سربرداری مرکزی اصلاح‌شده برای گردو به‌عنوان یک روش آموزشی شناخته‌شده معرفی شده که در آن یک محور غالب حفظ می‌شود و شاخه‌های اصلی از روی آن شکل می‌گیرند. در عین حال، پژوهش‌های بعدی University of California نشان داده‌اند که در برخی باغ‌های گردو، هرس حداقلی یا حتی عدم هرس درختان جوان نیز می‌تواند رشد و عملکرد اولیه مناسبی داشته باشد. بنابراین اصل مهم، هرس سنگین نیست؛ هرس هدفمند برای ساخت اسکلت و جلوگیری از ضعف ساختاری است.

در این مطلب از نهال‌یار قدم‌به‌قدم بررسی می‌کنیم که از کدام شاخه‌ها شروع کنید، چه شاخه‌هایی را نگه دارید، کدام شاخه‌ها را زود حذف کنید و چطور بدون هرس افراطی، اسکلت آینده نهال گردو را مدیریت کنید.

هدف از هرس نهال گردو چیست؟

در سال‌های اول، هدف اصلی تولید مقدار زیادی محصول نیست؛ بلکه باید ساختار درخت برای سال‌های آینده شکل بگیرد.

یک اسکلت مناسب باید:

• شاخه‌های اصلی قوی و متصل‌شده با زاویه مناسب داشته باشد.
• فضای کافی برای توسعه هر شاخه ایجاد کند.
• شاخه‌های مزاحم و رقیب را کنترل کند.
• درخت را از تشکیل محل‌های اتصال ضعیف دور نگه دارد.
• در آینده امکان دسترسی، برداشت و مدیریت باغ را راحت‌تر کند.

در منابع ترویجی گردو، هدف از training همین ساخت یک سیستم شاخه‌ای قوی عنوان شده است؛ یعنی شاخه‌هایی که بتوانند در سال‌های بعد وزن محصول و تنش‌های محیطی را تحمل کنند.

اولین تصمیم: محور اصلی درخت را مشخص کنید

در روش‌های مبتنی بر modified central leader، ابتدا باید یک شاخه غالب و نسبتاً عمودی به‌عنوان محور اصلی یا لیدر انتخاب شود.

این محور قرار نیست با شاخه‌های متعدد و بسیار قوی رقابت کند. اگر چند شاخه با رشد عمودی شدید در کنار لیدر قرار بگیرند، باید زودتر برای مدیریت آنها تصمیم گرفت تا درخت در سال‌های بعد چند محور رقابتی ضعیف پیدا نکند.

برای یک نهال جوان، این سؤال را بپرسید: «کدام شاخه باید تنه آینده درخت را تشکیل دهد؟» پاسخ این سؤال نقطه شروع هرس تربیتی است.

همه شاخه‌ها را به‌عنوان اسکلت اصلی انتخاب نکنید

اشتباه رایج این است که باغدار هر شاخه قوی و سالم را نگه می‌دارد. نتیجه معمولاً تاجی شلوغ با شاخه‌های متعدد و گاهی زاویه‌های نامناسب است.

در گردوی جوان، بهتر است به‌تدریج تعدادی شاخه قوی، سالم و مناسب برای تشکیل اسکلت اصلی انتخاب شوند. در توصیه‌های Oregon State University معمولاً ۳ تا ۵ شاخه اصلی برای ساخت چارچوب درخت در سال‌های اول انتخاب می‌شوند.

این عدد را نباید برای همه باغ‌ها یک قانون غیرقابل تغییر بدانید؛ فاصله کاشت، سیستم باغ، قدرت رشد، فرم موردنظر و روش مدیریت می‌تواند روی تعداد و محل شاخه‌های اصلی اثر بگذارد.

زاویه شاخه با تنه از قطر شاخه مهم‌تر است

یک شاخه ضخیم الزاماً شاخه خوبی برای اسکلت اصلی نیست. اگر اتصال آن با تنه بسیار بسته باشد، ممکن است در آینده محل اتصال ضعیفی ایجاد کند.

درخت گردو باید به‌گونه‌ای تربیت شود که شاخه‌های اصلی تا حد امکان اتصال باز و محکم داشته باشند. شاخه‌های بسیار عمودی و فشرده در محل اتصال معمولاً گزینه‌های مناسبی برای اسکلت اصلی نیستند.

اگر شاخه‌ای امروز کوچک است اما با زاویه نامناسب به تنه متصل شده، بهتر است در همان مراحل اولیه درباره حذف یا هدایت آن تصمیم بگیرید؛ چون حذف شاخه کوچک، زخم بسیار کوچک‌تری نسبت به حذف همان شاخه پس از چند سال ایجاد می‌کند.

چرا حذف زودهنگام شاخه‌های نامناسب بهتر از حذف دیرهنگام است؟

هرچه شاخه بزرگ‌تر شود، حذف آن زخم بزرگ‌تری ایجاد می‌کند. زخم بزرگ دیرتر ترمیم می‌شود و می‌تواند محل ورود عوامل بیماری‌زا یا محل ضعف ساختاری باشد.

Oregon State University نیز تأکید می‌کند که حذف شاخه‌ها در زمانی که هنوز کوچک هستند، نسبت به اجازه دادن برای رشد چندساله آنها و سپس حذف، آسیب و اتلاف رشد کمتری ایجاد می‌کند.

پس یکی از مهم‌ترین اصول هرس نهال گردو این است: تصمیم ساختاری را زود بگیرید، اما برش را بی‌دلیل زیاد نکنید.

شاخه‌های رقیب لیدر را زود شناسایی کنید

اگر دو شاخه با رشد عمودی مشابه در بالای درخت شروع به رقابت کنند، فرم آینده درخت می‌تواند نامطلوب شود.

یک شاخه ممکن است به‌قدری قوی شود که به‌تدریج بر محور اصلی غلبه کند. اگر این وضعیت تا سال‌های بعد ادامه پیدا کند، اصلاح ساختار دشوارتر خواهد شد.

در فصل رشد، شاخه‌هایی را که به شکل واضح با لیدر مرکزی رقابت می‌کنند زیر نظر بگیرید و تا زمانی که کوچک هستند برای حذف یا کنترل آنها تصمیم بگیرید.

شاخه‌های پایین تنه را هم بدون فکر حذف نکنید

ارتفاع اولین شاخه اصلی به نوع باغ و روش مدیریت آن بستگی دارد. اگر باغ مکانیزه است، شاخه‌های بسیار پایین می‌توانند بعداً برای عبور تجهیزات و عملیات کف باغ مشکل ایجاد کنند.

در بعضی دستورالعمل‌های گردو، به‌تدریج ارتفاع اولین شاخه‌های اصلی افزایش داده می‌شود تا فضای کافی برای عملیات باغی ایجاد شود.

اما این موضوع به معنی حذف فوری تمام شاخه‌های پایین نیست. درخت جوان باید امکان رشد کافی داشته باشد و هرس تربیتی با قدرت رشد و هدف باغ هماهنگ شود.

بین شاخه‌های اصلی فاصله عمودی ایجاد کنید

اگر چند شاخه اصلی دقیقاً از یک نقطه یا فاصله بسیار نزدیک به هم خارج شوند، محل اتصال مجموعه ضعیف‌تر می‌شود و تاج نیز متراکم خواهد شد.

در توصیه‌های Oregon State University برای گردو، فاصله عمودی مناسب میان شاخه‌های اصلی مورد تأکید قرار گرفته است. هدف این است که شاخه‌ها روی یکدیگر سوار نشوند و هرکدام فضای مستقل خود را داشته باشند.

پس هنگام انتخاب شاخه‌های اسکلت اصلی، فقط تعداد آنها را نشمارید؛ موقعیت آنها روی تنه را هم بررسی کنید.

جوانه‌ها و شاخه‌های گردن‌دار را نادیده نگیرید

در گردو، برخی جوانه‌ها و شاخه‌هایی که از نقاط بسیار کوتاه یا «necked buds» شکل می‌گیرند، می‌توانند اتصال ضعیف‌تری ایجاد کنند.

UC IPM و Oregon State University هر دو بر شناسایی چنین شاخه‌هایی و انتخاب شاخه‌هایی با اتصال مناسب‌تر تأکید دارند.

برای باغدار، نکته عملی ساده است: شاخه‌ای که از ابتدا اتصال ضعیف و بسیار فشرده دارد، قرار نیست صرفاً با بزرگ شدن به شاخه اسکلت ایده‌آل تبدیل شود.

هرس سنگین درخت گردوی جوان همیشه راه‌حل بهتر نیست

اینجا لازم است بین آموزش سنتی و یافته‌های جدید تفاوت بگذاریم.

در سیستم سنتی تربیت گردو، برای ساخت محور و شاخه‌های اسکلت، هرس هدایت‌شده انجام می‌شود. اما نتایج پژوهش‌های University of California روی ارقام Howard و Chandler نشان داده است که درختان جوان گردو در برخی شرایط بدون هرس شدید نیز می‌توانند رشد و عملکرد اولیه مناسبی داشته باشند.

در این مطالعات، درختان بدون هرس در سال‌های اولیه حتی عملکرد بیشتری نشان داده‌اند و از سال پنجم به بعد عملکرد آنها با هرس حداقلی قابل مقایسه بوده است.

بنابراین پیام مهم برای باغدار این نیست که «هرگز هرس نکن» یا «حتماً شدید هرس کن». پیام درست این است که هرس را به نیاز واقعی اسکلت درخت محدود کن.

پس از هرس اولیه، درخت را بیش از حد مرتب نکنید

گاهی باغدار به محض مشاهده شاخه‌های جانبی شروع به حذف آنها می‌کند تا تنه کاملاً تمیز و بدون شاخه دیده شود. این کار می‌تواند سطح برگ را کاهش دهد و بخشی از رشد طبیعی درخت را حذف کند.

درخت جوان برای رشد به برگ نیاز دارد. بنابراین هر شاخه‌ای که حذف می‌شود باید دلیل مشخصی داشته باشد؛ مثل رقابت با لیدر، زاویه بسیار نامناسب، شکستگی، بیماری یا قرار گرفتن در جای نامطلوب برای اسکلت آینده.

شاخه بیمار یا آسیب‌دیده را در اولویت بررسی قرار دهید

شاخه شکسته، بیمار یا به‌شدت آسیب‌دیده نباید فقط به خاطر اینکه بخشی از تاج را پر کرده است نگه داشته شود.

در چنین مواردی، هدف هرس از «تربیت» به «سلامت درخت» تغییر می‌کند.

UC IPM نیز حذف چوب بیمار و شاخه‌های متقاطع یا ضعیف را بخشی از مدیریت هرس گردو می‌داند، البته زمان انجام هرس باید با شرایط اقلیمی و خطر سرمای منطقه هماهنگ شود.

زمان هرس نهال گردو را با سرمای منطقه هماهنگ کنید

درخت گردوی جوان می‌تواند به سرمای شدید آسیب‌پذیر باشد و انتخاب زمان هرس اهمیت دارد.

در برخی مناطق، انجام هرس تربیتی در اواخر زمستان یا اوایل بهار، نزدیک به زمان شروع تورم جوانه‌ها، کمک می‌کند چوب زنده برای شکل‌دهی اسکلت در دسترس باشد.

اما این توصیه باید با اقلیم محل تنظیم شود. اگر هنوز خطر سرمای شدید وجود دارد، نباید صرفاً براساس تقویم هرس کرد.

اگر درخت بعد از کاشت خیلی بلند شده، فوراً همه تاج را کوتاه نکنید

بلند شدن نهال به‌خودی‌خود نشانه مشکل نیست. مسئله این است که آیا یک محور مناسب شکل گرفته و شاخه‌های آینده روی آن به‌درستی توزیع شده‌اند یا خیر.

در برخی روش‌های تربیت گردو، درخت در زمان مناسب برای ایجاد نقاط خروج شاخه‌های اصلی سربرداری می‌شود؛ اما ارتفاع و شدت این کار به نوع باغ و سیستم تربیت بستگی دارد.

در باغ‌های جدید، تصمیم ارتفاع سربرداری باید با هدف تولید، فاصله کاشت و دسترسی ماشین‌آلات هماهنگ باشد.

درخت را به یک «تاج پرشاخه» تبدیل نکنید

یکی از اشتباهات بعد از سربرداری این است که تمام شاخه‌هایی که از اطراف محل برش بیرون می‌آیند نگه داشته شوند.

معمولاً باید از میان این رشدها، چند شاخه مناسب‌تر را برای اسکلت انتخاب کرد و شاخه‌های رقیب یا نامناسب را مدیریت کرد.

اگر همه آنها باقی بمانند، سال بعد تاج بیش از حد متراکم می‌شود و حذف شاخه‌های بزرگ‌تر دشوارتر خواهد بود.

اسکلت خوب گردو چه شکلی باید داشته باشد؟

اگر از فاصله چندمتری به نهال نگاه کنید، باید به‌تدریج یک ساختار قابل‌فهم ببینید:

• یک محور غالب و مشخص؛
• ۳ تا ۵ شاخه اصلی با توزیع منطقی؛
• فاصله کافی میان شاخه‌های اصلی؛
• زاویه‌های اتصال نسبتاً باز و مستحکم؛
• نبود چند شاخه عمودی که با محور اصلی رقابت کنند؛
• تاجی که بیش از حد شلوغ نشده باشد.

اگر برای تشخیص شاخه اصلی مجبورید مدت زیادی به درخت نگاه کنید، احتمالاً ساختار هنوز به مدیریت بیشتری نیاز دارد.

شاخه‌های متقاطع را زود مدیریت کنید

شاخه‌هایی که به سمت داخل تاج رشد می‌کنند یا با شاخه‌های دیگر اصطکاک دارند، اگر زود مدیریت نشوند، در سال‌های بعد فضای تاج را محدود می‌کنند.

این شاخه‌ها ممکن است باعث سایه‌اندازی، کاهش نظم تاج یا ایجاد نقاط برخورد شوند.

در درخت جوان، اگر شاخه‌ای کوچک است و به‌وضوح برای ساختار آینده مناسب نیست، حذف زودهنگام معمولاً منطقی‌تر از صبر کردن تا زمانی است که قطور شود.

هر برش باید یک دلیل داشته باشد

برای هرس تربیتی یک قانون ساده داشته باشید: قبل از هر برش بگویید این شاخه چرا باید حذف شود.

اگر پاسخ شما «چون زیادی بلند است» یا «چون تاج را شلوغ کرده» باشد، شاید هنوز نیاز به برش وجود نداشته باشد.

اما اگر پاسخ «با لیدر رقابت می‌کند»، «زاویه بسیار بسته دارد»، «شکسته است»، «بیمار است» یا «در آینده با شاخه اصلی تداخل خواهد داشت» باشد، برش دلیل مشخصی دارد.

تفاوت هرس تربیتی با هرس باردهی را بشناسید

نهال جوان هنوز در مرحله‌ای است که تمرکز اصلی باید روی ساخت اسکلت باشد. بعد از ورود درخت به باردهی، هدف‌ها تغییر می‌کنند و مدیریت تاج و شاخه‌های بارده اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

در نتیجه نباید هرس درخت بالغ را عیناً روی نهال جوان اجرا کرد. گردوی جوان بیشتر به هدایت ساختار نیاز دارد تا هرس سنگین و مداوم.

اگر درخت بدون هرس رشد خوبی دارد، آیا باز هم باید چیزی حذف شود؟

ممکن است فقط مقدار کمی هرس لازم باشد.

پژوهش‌های University of California نشان داده‌اند که در برخی باغ‌های گردو می‌توان رویکرد هرس حداقلی یا حتی عدم هرس را نیز در نظر گرفت، به‌ویژه زمانی که ساختار طبیعی درخت قابل قبول باشد.

بنابراین اگر درخت به‌طور طبیعی شاخه‌هایی با اتصال مناسب و توزیع مطلوب ایجاد کرده، حذف آنها فقط برای رسیدن به شکل کاملاً هندسی لزوماً ارزشمند نیست.

درختی که بیش از حد هرس شده، ممکن است چه مشکلی پیدا کند؟

هرس شدید می‌تواند مقدار زیادی از سطح برگ و بخشی از رشد بالقوه درخت را از بین ببرد. در پژوهش‌های انجام‌شده روی گردوی جوان، هرس سنگین با کاهش عملکرد اولیه همراه بوده است.

از طرف دیگر، اگر شاخه‌های مناسب هم حذف شوند، باغدار ممکن است بعداً مجبور شود برای جبران اسکلت از رشدهای جدید استفاده کند و فرایند تربیت طولانی‌تر شود.

پس هدف هرس اصولی نهال گردو باید کمینه کردن برش‌های غیرضروری باشد.

ارتفاع اولین شاخه را براساس سیستم باغ تعیین کنید

در باغی که ماشین‌آلات از زیر درخت عبور می‌کنند، ارتفاع شاخه‌های اصلی اهمیت بیشتری دارد. در باغ کوچک یا باغی با مدیریت دستی، ممکن است انعطاف بیشتری وجود داشته باشد.

بنابراین هنگام هرس، فقط به فرم فعلی نگاه نکنید؛ آینده باغ را نیز تصور کنید. درخت قرار است در چه فاصله‌ای از دیگر درختان باشد؟ برداشت چگونه انجام می‌شود؟ عبور ماشین‌آلات دارید یا نه؟

این تصمیم‌ها تعیین می‌کنند اولین شاخه اصلی در چه ارتفاعی بهتر است قرار بگیرد.

اگر نهال گردو در سال اول شاخه‌های زیادی داد، چه کنیم؟

ابتدا همه آنها را حذف نکنید. شاخه‌ها را براساس چهار معیار دسته‌بندی کنید: زاویه اتصال، موقعیت روی تنه، قدرت رشد و جهت رشد.

شاخه‌هایی را که برای آینده اسکلت مناسب‌ترند نگه دارید و شاخه‌هایی را که واضحاً با لیدر رقابت می‌کنند، زاویه بسیار بسته دارند یا در محل نامناسب قرار گرفته‌اند، زودتر مدیریت کنید.

چطور از ایجاد اسکلت ضعیف در سال‌های بعد جلوگیری کنیم؟

پیش از هرس، ساختار آینده درخت را در ذهن مشخص کنید و سپس برش‌ها را به حداقل لازم محدود کنید.

• محور اصلی را شناسایی کنید: یک شاخه غالب و نسبتاً عمودی را به‌عنوان محور اصلی انتخاب کنید و شاخه‌های رقیب آن را زیر نظر بگیرید.
• شاخه‌های مناسب برای اسکلت را انتخاب کنید: ۳ تا ۵ شاخه سالم و مناسب را برای ساخت چارچوب آینده انتخاب کنید و وضعیت آنها را از نظر موقعیت و قدرت رشد با هم مقایسه کنید.
• زاویه‌های بسیار بسته را حذف یا اصلاح کنید: شاخه‌هایی را که اتصال بسیار فشرده و ضعیف دارند، تا زمانی که کوچک هستند مدیریت کنید تا در آینده نیاز به برش‌های بزرگ ایجاد نشود.
• شاخه‌های رقیب لیدر را کنترل کنید: شاخه‌های عمودی و پرقدرتی را که با محور اصلی رقابت می‌کنند، زود شناسایی کنید و در صورت نیاز حذف یا هدایت کنید.
• شاخه‌های اصلی را با فاصله مناسب نگه دارید: اجازه ندهید همه شاخه‌های اصلی از یک نقطه یا فاصله بسیار نزدیک خارج شوند و برای هر شاخه فضای کافی در نظر بگیرید.
• شاخه‌های پایین را براساس آینده باغ تنظیم کنید: ارتفاع اولین شاخه‌های اصلی را با تراکم کاشت، عبور ماشین‌آلات، روش برداشت و هدف باغ هماهنگ کنید.
• شاخه‌های نامناسب را زمانی که کوچک‌اند حذف کنید: اگر شاخه‌ای برای اسکلت آینده نامناسب است، حذف زودهنگام آن را به تأخیر نیندازید تا از ایجاد زخم بزرگ‌تر جلوگیری شود.
• از هرس بیشتر از نیاز خودداری کنید: اگر ساختار درخت قابل قبول است، فقط برای مرتب شدن ظاهری تاج برش‌های اضافی ایجاد نکنید.
• پس از هرس، ساختار درخت را دوباره ارزیابی کنید: پس از پایان کار بررسی کنید که هنوز یک محور مشخص، شاخه‌های اصلی مناسب و فضای کافی میان آنها وجود داشته باشد و تاج بیش از حد خلوت یا شلوغ نشده باشد.

موارد موردنیاز

• قیچی هرس تیز و سالم
• اره هرس برای شاخه‌های بزرگ‌تر در صورت نیاز
• دستکش مناسب کار باغ
• قیم و بست مناسب در صورت نیاز به هدایت محور اصلی
• اطلاعات سن و رقم نهال گردو
• اطلاعات پایه نهال
• فاصله کاشت و سیستم مدیریت باغ
• اطلاعات خطر سرمای منطقه

بعد از هرس چه چیزی را پایش کنیم؟

کار با پایان برش تمام نمی‌شود. در هفته‌ها و ماه‌های بعد، ببینید درخت چه واکنشی نشان می‌دهد.

آیا محور اصلی همچنان غالب است؟ آیا شاخه‌های جدید به سمت داخل تاج یا با زاویه بسیار بسته رشد کرده‌اند؟ آیا چند شاخه دوباره شروع به رقابت کرده‌اند؟ آیا محل برش‌ها سالم مانده و نشانه‌ای از آسیب یا بیماری دیده نمی‌شود؟

این پایش به شما امکان می‌دهد درخت را مرحله‌به‌مرحله تربیت کنید، نه اینکه هر سال مجبور شوید با هرس سنگین ساختار آن را از نو اصلاح کنید.

هرس نهال گردو را با تغذیه و آبیاری اشتباه نگیرید

گاهی باغدار رشد بیش از حد شاخه‌ها را فقط با هرس پاسخ می‌دهد، در حالی که شرایط آبیاری و کود و تغذیه نیز بر قدرت رشد اثر دارند.

اگر نهال به‌طور غیرعادی رشد رویشی شدیدی دارد، برنامه تغذیه و آب نیز باید بررسی شود. درختی که با مدیریت متعادل رشد می‌کند، معمولاً نیازمند برش‌های کمتری برای کنترل ساختار است.

سلامت نهال از فرم تاج مهم‌تر است

اگر نهال از ابتدا ریشه ضعیف، آسیب تنه، بیماری یا مشکل محل پیوند داشته باشد، نباید تمام توجه روی شکل تاج متمرکز شود.

در خرید نهال، کیفیت اولیه نهال و هماهنگی رقم و پایه با شرایط باغ اهمیت دارد. بعد از کاشت نهال نیز اگر رشد ضعیف یا نامتوازن وجود دارد، ابتدا علت را پیدا کنید و سپس برای هرس تصمیم بگیرید.

اگر رقم و پایه نهال را نمی‌دانیم، در هرس عجله نکنیم

قدرت رشد و معماری تاج می‌تواند با رقم و پایه تغییر کند. بنابراین در نهال پیوندی نام دقیق رقم و پایه را ثبت کنید.

این اطلاعات بعدها در تصمیم‌های مربوط به هرس، آبیاری، کود و تغذیه، تراکم کاشت و نگهداری درخت نیز کاربرد خواهد داشت.

یک اسکلت خوب قرار نیست از روز اول کامل باشد

یکی از اشتباهات این است که انتظار داشته باشیم نهال جوان در همان سال اول شکل نهایی درخت بالغ را داشته باشد.

تربیت گردو یک فرایند چندساله است. شاخه‌های اصلی در طول فصل‌های بعدی تقویت می‌شوند، ارتفاع مناسب آنها تنظیم می‌شود و شاخه‌های رقیب به‌تدریج مدیریت می‌شوند.

همین نگاه مرحله‌ای باعث می‌شود هرس کمتر و دقیق‌تری انجام دهید و زخم‌های بزرگ کمتری روی درخت ایجاد کنید.

جمع‌بندی؛ در هرس گردوی جوان، اسکلت را بسازید نه اینکه تاج را خالی کنید

شروع هرس نهال گردوی جوان باید از شناسایی محور اصلی و تصور ساختار آینده درخت باشد. سپس شاخه‌هایی را انتخاب کنید که از نظر سلامت، موقعیت و زاویه اتصال برای اسکلت مناسب‌تر هستند و به‌تدریج شاخه‌های رقیب، بسیار فشرده، شکسته یا نامناسب را مدیریت کنید.

در روش‌های تربیتی رایج، انتخاب حدود ۳ تا ۵ شاخه اصلی با فاصله مناسب می‌تواند به ساخت اسکلت منظم کمک کند؛ اما این عدد و شدت هرس باید با سیستم باغ و رشد واقعی درخت هماهنگ شود. پژوهش‌های جدید نیز نشان داده‌اند که هرس حداقلی یا حتی عدم هرس در برخی باغ‌های گردوی جوان می‌تواند گزینه قابل بررسی باشد؛ بنابراین هرس سنگین نباید به‌عنوان یک قانون ثابت در نظر گرفته شود.

اصل مهم‌تر این است که شاخه‌های نامناسب را وقتی هنوز کوچک هستند مدیریت کنید، زاویه‌های ضعیف را از ابتدا جدی بگیرید، از ایجاد چند محور رقیب جلوگیری کنید و برای مرتب کردن ظاهری درخت، برش‌های غیرضروری انجام ندهید.

در نهال‌یار، هرس بخشی از مسیر کامل کاشت، احداث باغ و نگهداری درخت است. اگر قرار است نهال گردو در سال‌های آینده به یک درخت پربازده و قابل‌مدیریت تبدیل شود، تصمیم‌های کوچک سال‌های اول اهمیت زیادی دارند. هدف هرس اصولی این نیست که درخت را هرچه خلوت‌تر کنیم؛ هدف این است که یک اسکلت قوی، متعادل و قابل‌مدیریت بسازیم تا بعدها هرس، برداشت، تغذیه و مدیریت آفات و بیماری‌ها با دردسر کمتری انجام شود.